ระบบนิเวศ

                              

                         ทรัพยากรป่าชายเลนจังหวัดสตูล 

        1. ประวัติความเป็นมา  สตูลมีชื่อเป็นภาษาพื้นเมืองว่า "เมืองสะโตย"ซึ่งน่าจะมาจากที่ตั้งเมืองที่มีต้นกระท้อนมากมีสร้อยชื่อว่า"มาบังนัครา"แปลว่า"เมืองพิมาน"หรือสถานที่อันเป็นที่สิงสถิตย์ของเทพยดาในปีพ.ศ.2440พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้รักษาเมือง ไทรบุรีเปอร์ลิสและสตูล จัดเป็ นมณฑลเทศาภิบาล เรียกว่า "มณฑลไทรบุรี" มีพระยาไทรบุรีรามภักดี เจ้าพระยาไทรบุรี (อับดุลฮามิต) เป็นข้าราชการเทศาภิบาลมณฑลไทรบุรีเมืองสตูลได้แยกออกจากเมือง ไทรบุรีตามหนังสือ สนธิสัญญาไทยกับอังกฤษ “เรื่องการปักปันดินแดนระหว่างไทยกับสหพันธรัฐมลายู” เมื่อวันที่10มีนาคมพ.ศ. 2452 (ร.ศ.127)ท าให้เมืองไทรบุรีและปะลิสตกเป็ นของอังกฤษ ส่วนเมืองสตูลยังคงเป็นของไทยต่อมาได้มีพระบรมราชโองการให้เมืองสตูลเป็นเมืองจัตวารวมอยู่ใน มณฑลภูเก็ต เมื่อ วันที่6 สิงหาคม พ.ศ. 2453 ในปีพ.ศ.2475 เมืองสตูลได้รับการยกฐานะเป็ นจังหวัดหนึ่งในราชอาณาจักรไทยจนถึงปัจจุบัน

        

      2. ที่ตั้งและอาณาเขต สตูลเป็ นจังหวัดที่อยู่ใต้สุดของ ประเทศไทยทางด้านฝั่งทะเลอันดามัน ซึ่งเป็นชายฝั่งทะเลทางด้าน ตะวันตกของประเทศไทยอยู่ระหว่างเส้นรุ้งที่6องศา 4 ลิปดา ถึง7องศา2 ลิปดาเหนือกับเส้นแวงที่99 องศา 5 ลิปดา ถึง 100 องศา 3 ลิปดาตะวันออก อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 973กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด2,478.997ตารางกิโลเมตรหรือประมาณ1,549,373.125ไร่เป็นลำดับที่63ของประเทศและเป็นลำดับที่12ของภาคใต้มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดใกล้เคียง ดังนี้

ทิศเหนือ ติดต่อกับ จังหวัดสงขลา จังหวัดพัทลุงและจังหวัดตรัง 

ทิศใต้ ติดต่อกับ รัฐปะลิส ประเทศมาเลเซีย

 ทิศตะวันออก ติดต่อกับ จังหวัดสงขลา และรัฐปะลิส ประเทศมาเลเซีย 

ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ทะเลอันดามัน มหาสมุทรอินเดีย

        

         3. สภาพทั่วไป 

3.1 ลักษณะภูมิประเทศ พื้นที่จังหวัดสตูลทางทิศเหนือและทิศตะวันออกเป็นเนินเขาและภูเขาสลับซับซ้อน โดยมีทิวเขาที่สำคัญแบ่งเขตประเทศไทยกับประเทศมาเลเซีย คือทิวเขาบรรทัด และทิวเขาสันกาลาคีรีโดยพื้นที่ของ สตูลจะค่อยๆลาดเอียงลงสู่ทะเ ลทางด้านทิศตะวันตกและทิศใต้มีภูเขาน้อยใหญ่กระจัดกระจายใน เขตตอนล่างของจังหวัด ภูเขาที่ส าคัญได้แก่ เขาจีน เขาบารังเขาใหญ่ เขาทะนาน และเขาพญาวัง มีพื้นที่ราบ แคบๆซึ่งขนานไปกับพื้นที่ชายฝั่งทะเลถัดจากที่ราบลงไปจะเป็นพื้นที่ป่าชายเลนที่อุดมสมบูรณ์สตูลไม่มี แม่น้ำไหลผ่านมีเพียงลาน้ำสายสั้นๆที่มีต้นน้ำเกิดจากภูเขาทางทิศเหนือและทิศตะวันออกของจังหวัด

3.2 ลักษณะภูมิอากาศ จังหวัดสตูลมีภูมิอากาศแบบร้อนชื้นแถบศูนย์สูตรคืออากาศร้อนชื้นและมีฝนตกชุก มี2ฤดูกาล คือ 

1. ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือนมกราคม - เมษายน 

2. ฤดูฝน เริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคม-ธันวาคม 

3.3 สภาพทางอุตุนิยมวิทยา อุณหภูมิมีค่าเฉลี่ยของอุณหภูมิแต่ละเดือนอยู่ในช่วง23.51-32.72องศาเซลเซียส โดยมีอุณหภูมิเฉลี่ย ตลอดปี ประมาณ28.28องศาเซลเซียสเดือนที่มีค่าอุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดคือเดือนมีนาคม ประมาณ 32.72 องศาเซลเซียสและเดือนที่มีค่าอุณหภูมิเฉลี่ยต่ำสุดคือเดือนพฤศจิกายนประมาณ23.51องศาเซลเซียส

       4. พันธุ์ไม้และลักษณะโครงสร้างป่าชายเลน 

ในปีพ.ศ. 2551 พบพันธุ์ไม้ป่ าชายเลนทั้งสิ น 8 วงศ์ 10 สกุล 19 ชนิด พันธุ์ไม้ที่พบมากที่สุดอยู่ใน วงศ์Rhizophoraceaeได้แก่ โกงกางใบเล็กรองลงมา คือถั่วขาว, ถั่วด าและโปรงแดงตามล าดับ มีความ หนาแน่นเฉลี่ยรวมของต้นไม้เท่ากับ458.56ต้น/ไร่ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางเฉลี่ยเท่ากับ 11.45เซนติเมตร และความสูงเฉลี่ยเท่ากับ8.10เมตรค่าดัชนีความหลากหลายทางชนิดพันธุ์

(Shannon-Wienerdiversity index)เท่ากับ 0.9214 มีค่าความชุกชุมทางชนิดพันธุ์

(Margalef’s index)เท่ากับ 3.5764และมีค่าความ สม ่าเสมอทางชนิดพันธุ์(Pielou’sevenness)มีค่าเท่ากับ0.7205โดยพันธุ์ไม้ที่มีค่าดัชนีความส าคัญ(IVI) สูงที่สุดคือโกงกางใบเล็กมีค่าเท่ากับ41.84รองลงมาคือถั่วขาว มีค่าเท่ากับ 30.78 ตะบูนด ามีค่าเท่ากับ 30.50 และถั่วดา มีค่าเท่ากับ 28.68